Saskia's handwerken

Agenda M

Zonder jullie advies af te wachten ;-) heb ik gekozen voor witte letters met een dun rood randje (één draadje zijde).
Mooi hè!

De blokjes van vier kruisjes heb ik vervangen door één koninginnensteek met een dubbele witte zijden draad over 4 weefseldraadjes.
Hoe die moet? Eerst een gewone kruissteek, dan een horizontale steek en dan een vertikale steek. (Kan ook andersom trouwens. Wat jij wilt. ;-), maar wel consequent blijven!)
Zo lijkt het een beetje op een vlindertje, vind je niet?
Zie de foto's hieronder.

HAVO-vriendinnen

Zaterdag ben ik in Amsterdam. Nee, niet met Piet, maar met mijn HAVO-vriendinnen.
Anke, Katinka en Iris zaten in het schooljaar 1970-1971 in dezelfde HAVO-klas als ik. Enkele jaren geleden hebben we weer contact opgenomen en nu gaan we elk jaar een keer met elkaar op stap. Het leven van de drie dames gaat niet over rozen, dus neem ik telkens als oppeppertje een klein cadeautje mee.

Bij de Xenos heb ik drie kleine weckpotjes gekocht. Ze kosten slechts € 0,89 per stuk.
Je ziet er op de foto een mandarijntje naast liggen. Klein potje, hè.
Zal ik er iets óm doen of ín doen, vroeg ik mezelf af.

Ik besloot een borduurrandje te maken. Voor dat soort klusjes heb ik standaard een metertje aïda-band in de la liggen. Met van die lusjes aan de zijkant.
Een leuk alfabet was snel gevonden. "Katinka" was wat meer werk dan "Anke" en zeker dan "Iris". Maar het was in een mum gepiept.
Beetje kaal; moet nog wat bij, dacht ik toen.
Ik begon met kruissteekjes naast "Katinka". Een randje uit een van de boeken van Valerie Lejeune.
Een patroon uit het blackworkboek heb ik aangepast en naast "Anke" geborduurd.
Tenslotte heb ik vetergaatjes op het randje van "Iris" gemaakt.
Allemaal anders maar met een gemeenschappelijke basis, net als de meiden zelf.
Ik verheug me op zaterdag!

Bezige bijtjes

Irene is lekker bezig. Ik kreeg de volgende update:
"Tja wat doe je dan, geen blikjes leverpastei meer in huis. Dan scharrelt er ineens een egeltje door het huis en zijn er twee sarubobo’s komen spelen J"
"De sarubobo’s heb ik trouwens van: http://mairuru.blogspot.com/2009/05/how-to-make-sarubobo-plush.html  Een heel leuke blog, ze heeft veel leuke ideetjes."
De achtergrond van sarubobo's (in het Engels) vond ik hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Sarubobo

Zelf heb ik ook niet stil gezeten.
De achterkant van de agenda is nu klaar.
Ik kan aan de voorkant beginnen.
Zal ik MMX wit en de rand rood maken?
Of is een witte rand met rode MMX leuker?
Ik heb de oorspronkelijke spreuk er bij kunnen zetten in een heeeeeeele kleine letter. Het is leesbaar in de richting zoals de agenda er in komt te zitten.
(Sorry voor de rare kleur. Dat is het gevolg van fotograferen bij lamplicht.)
Bij het patroon heb ik veel plezier gehad van de zgn. "regelteller": een metalen plaat met twee magnetische strips. Het vereenvoudigt het tellen en je kunt ermee aangeven waar je bent gebleven.
Ik heb hem al heel lang, maar hij is nog steeds te koop.

Morgen laat ik jullie zien waar ik vandaag m'n vrije uurtjes mee heb gevuld.

SJAL, leverpasteispeldenkussentjes en agenda

Zo heb je een week niks te melden en dan ineens drie dingen achter elkaar.
Huppekee dan maar.

Vandaag is het de 15de. Laatste update van de door Dijn opgestarte SJAL (sjaal-along = laten we allemaal een sjaal maken). Hoewel ik er eerst niet aan mee wilde doen, toch overstag gegaan. Al was het wel met een mini-sjaaltje voor beertje Blund.
Gestart met 10 steken werd het een symmetrisch geval: telkens 10 rechtse toeren afgewisseld met een blok lange-rijstkorrel-steek (2 rechtse en 2 averechtse boven elkaar). In de buitenste blokken één steek breed, het volgende blok twéé steken breed, daarna drie en de blokken naast het middenstuk 4 steken naast elkaar. Kun je het nog volgen???
Deze week heb ik er als finishing touch nog een franje aangeknoopt.
Kan Blund eindelijk buiten van de herfst genieten.

Van schoonzus Irene kreeg ik een vervolgberichtje. Haar mannen worden vet gevoerd met leverpastei, waardoor ze al drie speldenkussens heeft kunnen maken.
Zijn het geen schatjes? (Zowel haar mannen als de speldenkussentjes ;-)))

Deze week heb ik heel wat steekjes kunnen doen op mijn agendahoesje. Mevrouw is klaar. Nu de onderste helft van meneer nog. En de voorkant van het hoesje nog.
Zal ik de spreuk die bij dit plaatje hoort er ook nog naast borduren? Is wel leuk.
Het zijden garen is erg zuinig in gebruik. Voor zo'n klosje betaal je € 2,30 bij Venne Colcoton. Er zit ongeveer 90 meter op. (Een gewoon strengetje DMC-katoen is 6 x 8 = 48 meter.) Ze hebben ook "cones" van 750 meter voor € 9,90! En ECHTE zijde dus!
Je ziet aan de foto dat er na al die kruisjes van het hoesje nog heel wat op het klosje zit. (Het rechtse klosje is een ongebruikt exemplaar.)
Mooi rood vind ik het.
En het borduurt zo lekker soepel!     

Agenda 2010

Wat borduurt zijdegaren toch lekker! Zelfs als het zulke kleine steekjes zijn als op mijn agendahoesje van 2010.
Inmiddels heb ik de "rug" afgemaakt door witte wiebertjes te borduren in de oksels van het rode golfje. Je kunt het zien als tak met blaadjes, maar ook als wapperende strook wit met rode rand.

Waar ik het meest tegenop zag, het grote vlak van de jurk, heb ik als eerste aangepakt. Dan hebben we dat maar gehad.
Natuurlijk heb ik me weer verteld en ga het niet uithalen. De rugleuning is eigenlijk 3 breed, maar bij mij 4. Soit, ik kan er mee leven. Het doet niets af aan het koddige plaatje van de verveelde vrouw.

Wordt vervolgd.

Jajaja, ik ben ook weer bezig met de wiskundelap. Nog efkes geduld.

Manderscheid

Eens in de zoveel tijd wordt er wat georganiseerd van het geldpotje wat de broers E en hun vrouwen opbouwen. Afgelopen weekend gingen we met drie stellen naar Manderscheid in de Eifel. Een prachtig gebied in Duitsland. Vanaf Zuid-Limburg niet eens zo ver rijden.
Hotel Heidsmüihle (een gemütliches Familienhotel, aanrader op alle fronten) ligt in een prachtige parkachtige omgeving. Kilometers in de omtrek kun je wandelen langs meanderende beken, watervallen en meren die oorspronkelijk kraters waren.

Op de heenweg naar het hotel zagen we ze al liggen: de twee ruïnes met een turbulente geschiedenis. Uber Manderscheid en Unter Manderscheid liggen elk op hun eigen bergje.
Dat was dus flink wandelen en klimmen om ze allebei van dichtbij te bekijken. Maar het was (wat mij betreft) de moeite waard.

Eén weekendje is eigenlijk veel te kort voor zo'n interessant gebied. Dus werd de afspraak gemaakt er in het voorjaar nóg eens naar toe te gaan.    

Speldenkussentje

Ik kreeg een reactie van schoonzus Irene:

"Leuk idee van je Saskia om die mooie klosjes zo te bewaren in die mooie doorzichtige wattenstaafdoosjes.
Ik moest wel lachen want ik heb ook iets met weggooidingen.
Zo was er eens een mooi speldenkussen, gekregen van een lieve schoonzus J.
Maar helaas, speldenkussens hebben niet het eeuwig leven. Het was al lang tijd voor vervanging, maar wat en hoe? Het was wachten op een ingeving.
En nu kwam ik laatst al surfend een leuk idee tegen: speldenkussens gemaakt van flessendoppen. LEUK! Maar ik vond ze wel aan de kleine kant. Wat moet je met zo’n klein dupke.
Het borrelde en borrelde ondertussen en de uitdaging was om iets te vinden groter dan een dop, maar ook weer niet te groot. Ik wou er ook niet speciaal iets voor aanschaffen. Het moest iets zijn dat je gewoon kunt gebruiken. De uitdaging was dus om het van afval te maken.

En jawel DH kreeg een lumineuze ingeving.
Het eerste was echt een oefeningetje, er zitten nog wat schoonheidsfoutjes in, dus: Schat…. Lust je nog een boterham???
Nu nog gauw wat vilt bijhalen en dit kussentje krijgt er nog wat broertjes en zusjes bij!!"

Doosje

Er was eens een doosje met wattenstaafjes.
Daar zaten maar liefst 200 stuks in!
100% katoen stond er op.
Maar dat klopte niet.
De staafjes waren van plastic.
"Let op, niet in gehoorgang steken" waarschuwde het doosje.
Daar trokken wij ons dus niks van aan.
Zo zijn wij. Eigenzinnig.
Weldra was het doosje leeg.
Ik ben nog van de generatie die denkt:
"Kan ik nog wat met dit doosje?"
En ik peuterde het etiket er vanaf.

Er waren eens negen pijpjes echte zijde.
Afkomstig van Venne Colcoton.
Er komen er steeds meer bij.
Want dat garen borduurt zo lekker.
Op een dag kwamen de pijpjes en het doosje elkaar tegen.
Klets boem. Liefde op het eerste gezicht.
En ze leefden nog lang en gelukkig!

Agenda 2010

Heb je dat ook wel eens? Dat je valt voor de (kleur van de) borduurstof en dat je vergeet op te letten hoe fijn het weefsel is? Ik wel.
Ik viel voor een naturel linnen van 12,8 draadjes per centimeter. Prachtige kleur, mooie structuur. Ik kocht een halve meter voor wie-weet-wat-er-op-mijn-pad-komt.

Verleden week vond ik het hoog tijd om een begin te maken met mijn agenda-mapje. Zoals trouwe lezers weten, heb ik vorig jaar een goedkope agenda gekocht en deze exclusief gemaakt met een geborduurd mapje. Voor herhaling vatbaar, vond ik.
Dus weer een simpele agenda gekocht en een stuk van die lap (enkele cm's groter dan de agenda) geknipt.
De omtrek van de agenda werd duidelijk door het uittrekken van draadjes op die lijnen. Met twee draadjes kleur 7007 zijde van Venne Colcotton ging ik de rug met steekjes omranden. Aiaiai, toen viel ineens het kwartje. Zo fijntjes had ik nog niet geborduurd. Dat wordt een hele klus, dacht ik toen.

Het voordeel is wel dat je er veel meer op kunt borduren. Eerst bedacht ik me hoe de voorkant moest worden. In ieder geval moest er MMX op; 2010 in Romeinse cijfers. Dat was snel bedacht. De X is wat hoger dan de M-en, maar dat hindert niet omdat ze onder elkaar en niet naast elkaar staan.
De rand is nog optioneel, maar deze Keltische rand (een beetje uit een boekje en een beetje van mezelf) heeft een goede kans. Al is het wel gloeiend veel werk.

Voor de "achterkant" heb ik een ruimte van 64 x 109 kruisjes. Daarom kan ik een patroontje realiseren, wat ik in een schattig boekje heb gevonden:"Oud-Hollansche Spreuken met Prentjes in Kruissteek" van H. Hupkes-Baukema. Ik heb het jaren geleden eens op Marktplaats gekocht.
Het is zo boeiend om te zien hoe deze ontwerpster met simpele ( en alleen héle) kruissteekjes gezichtsuitdrukkingen tot leven brengt. Zie de gedrevenheid van de man en de verveeldheid van zijn vrouw.

Ik heb nog een paar maanden vóór het af hoeft. (Al zal niemand klagen, als ik het mapje er pas in februari om kan doen ;-))
Wordt dus vervolgd.   

Jarig (aanvulling)

Onderbelicht in het vorig blogje is het naaiwerk aan de enveloppen. De passende voering is vakkundig aan de achterkant van het borduurwerk genaaid. Daarna is de envelop gevormd en de zijkanten dichtgenaaid.   Bijpassende knoopjes en gefestonneerde lusjes vormen de sluiting. Zie je dat mooie ronde hoekje? Perfect toch! Ineke, wat heb je dat mooi gedaan! Dankjewel!

Klein maar fijn is ook het gelukskraanvogeltje wat origamiste Maria heeft gevouwen. Het zat in de Mallewieven-envelop.
Wat ben ik toch een geluksvogel!